Nakon brutalnog incidenta na plaži Kempinski, oglasili se vlasnici susjednih parcela
Kako su „četiri dlake“ posadili na Trgu slobode
Objavljeno: 15.01.2025 u Objavljeno: 20:26
Autentična priča dele veče Umageži
Jeste li čuli za zamjenu stanovništva u Hrvatskoj? Da čuli, gledate svakodnevno. A jeste li čuli za zamjenu/presađivanje biljaka? Promatrala sam nedavno na ovoj buretini, otužne i ofucane palme na umaškom povijesnom Trgu slobode kako izdišu pod udarcima bure. Bure koja uzima zalet sa sjevera Predalpske Italije i dobiva puni zamah iznad umaškog akvatorija pa sve mete pred sobom na starogradskom trgu. Prvotno su tu bile zasađene magnolije u skladu s idejnim projektom autora obnovljenog trga professor emeritusa Nenada Fabijanića, ali dolaskom na vlast političke garniture Nezavisnih Vilija Bassanesea, započinje era njihove palmomanije po Umagu.Pa su prvo iščupali iz svog „staništa“ zasađena stabla magnolija i zamijenili ih kržljavim palmama. Ljudi su ih odmah nazvali „četiri dlake -qutaro pei“. Le večie Umageške, Lučila i Pia, purtroppo defunte, su događaj prokomentirale nesretne što se njihova čita veča urušava kao kula od karata. Prenosimo njihov autentičan dijalog iz 2009. godine u zlavo pismu.
Ke še faci jebati tuti kvešti ke vjen de fora!
E kome al šolito le veče Umageže Pia e Lučila dopo la santa meša le še fa la šua čakolada. Le še šenta in kafe bar Gala de cara Gracijela, in Pjaca večia.
-Pecato ke no xe piu kvele manjolije ke šofjaši un fja de vento e šarija anke bel odor del fior de manjolija, dizi Lučila e la ge domada a Pia še la ša kome ke že venjude le palme in pjaca dopo kvando ke i ga tira fora le manjolije. Pia la ge diži de no.
-Ma koša maj no te go rakonta? Alora aškolta ben, pero, te rakomando, no dirge a nešun perke xe sta una decizion politika, e mi no vojo gaver gvaji, diži tuta špaurida Lučila e la kominča pijan, pijan parlarge. Šoto voče.
-No že ke me rikordo proprio ke đorno ke jera, ma me par un šabato de dičembre, kvel ano kvando ke že diventa šindako noštro Vili. Ti te ša kel andava in klaše kon mijo Karleto e kel gavea šempre la pešte, pero gavemo vota per lui perke el xe crešu in cita veča el parla talian, el ne ga promešo tante bele robe.
E ben, mi te venjo in bar Gala ke gavevo porta due, tre fritole… I me ga ofri un kafe, proprio kari, e te jero šentada taka la porta. Vičin de mi jera due šinjori e una bela dona. Piu la jera ben veštida, ke bela in vižo. Mi te go kapi šubito drio comportamento ke lori xe grande peršone. No i te jera de Umago ma i parlava in kroato. I škrecava e rideva, e mi onji tanto butavo una očada. In tun kolpo še alca un alto kome mio Karleto el me diži: “Vi šte ž Umaga šigurno?”, e mi ge digo: “Šam”. E dopo lme kontinua parlar.
- Ga požnajete gradonačelnika? Je on normalna?
-E mi te šon rimašta dura, cara mija Pia. E koš te ša ti šel voleva provokar me. Ke še faci jebati tuti kvešti ke vjen a Umago de fora, la diži Lučila poko rabjada.
-Ga požnam. Je, je, altroke. Normalni šu švi ki nišu u bolnica Pula, ge digo mi furbačona, pero kurijoža koša vol što maledeto.
-Šjora, mi šmo avokati iz Poreč i tu pijemo kafe jedan šat i šmo gledali na prožor van ko šo štavili ove palme u malo žemja.
-Te ša el parlava de kvešte palme kon kvatro peji ke šembra panoči de forminton, ke šta impiradi ke no te digo kome koša, rakonta Lučila.
-E dopo el me kominiča parlar ke kvando ke i operaji ga kominča cukar fora le manjolie e fracar le palme že venju un omo šenca kavei, ben vešti, in un kapotin , e drijo kvešto mi go kapi šubito ke no jera Šabadin me te jera noštro gran capo. E lui tuto, ma tuto ltempo el ge diriđeva šti operaji e le benedete palme ke le štagi drite come i šoldati in fila. El ge cigava a tuta vože ai operaji: “Drica, alca, šiništra, deštra, avanti, indrijo, tira, mola, šturlo, ne tako, koš te faci, no šave njente, koša devo impararve mi kome ke še fa, bašta šolo frakar ben dentro, fraka, fraka…”e koši noi gaveva paže fin ke no le ga impirade in šta poka tera.

-Ma mi me domando šempre quando ke le guardo dove ke i ga trova kvešte mežo crepede palme kon kvatro pei in cima?! Koša no i podeva trovar piju robušte še i že fišadi kon kvešte palme ke ge ne že per tuta la čita kome ke vivešimo in Afrika. Ma gvarda ti ke lavor, rabjada diži Lučila, e Pia ognji tanto ge rišpondeva:”No pošo kreder, no pošo kreder…ma koš te me parli?!”

-E dopo šti avokati de Parenco ke no i gaveva koša far ke bever kafe i še divertiva guardar što patatrak in pijaca, e ge jera ankora piju divertenete kvando ke i ga šavu ke što omo bel mešo kel cigava, e dava ordini, no jera un picikamorti ma il šindako, kara mija Pia. I moriva de rider e kvando ke i andava kaža el me ga dito ke luji vedi ke šon una domača e ke ge pašo dir al gran capo ke koša nol doveši okupar še de robe šerije miga kon kvešti kvatro peji, diži tuta importante Lučila e la continua parlar.
-Ma te pol imađinarte ke mi ge vado dir šta roba. No šon miga šturla, ma non šon njanke in paga in općina per darge konšilji. E še noštro Vili penša kel ša far tuto kel faci. Mia mare defunta Čeleština diževa šempre ke štago atenta de kveji ke ša far tuto. I parla tropo e i ša pokonjente. Mio povero mari Štanko jera falenjame e jera bravo šolo in što lavor e šti političi ođi i ša far tuto, e noi šavarija far il meštier del falenjame, diži Lučila.
-E koša no te vedi kuesti ke še ga mešo in politika. Miga đente de škola e riki. Tuti kveji ke no jera bravi de far il proprjo meštjer. Še njifika ke že piju difčile far il meštjer de un falenjame o mecaniko ke de un un grande politiko, ge diži Pija dopo gaver šenti la štorija dei kvatro peji.
-E dove že finide le manjolije ke adešo podeva gaver kvei bei fijori e la bora no ge podeši disturbar, domanda Pija ankora.
-E kvešto no go škopri ankora, ma forše dopo la prošima meša ge ne šavaro una in piju. Adešo andemo perke no še rešpira e go de far njoki kol šugo de galina perke vijen mijo Karleto kola šua Šlađana a pranco. E te rakomando Pia de no dir ge nešun kvešto ke gavemo parla ke no voleši ešer mi una špija. Ke se faci jebati tuti kvešti ke vijen de fora in noštra čita! Anke še i že avokati.
Pia e Lucila, RIP